Jan Grondelaers

   
 


 

 

Mapa satelitarna

Dzikie gołębie

Moje młode

Bracia Janssen

Jan Aarden

Karel Meulemans

Horemans

Delbar

Schellens

Jos Thone

Jan Grondelaers

Wybitni hodowcy

Wybitne lotniki

Forum

Forum o gołębiach pocztowych

Galeria

Wpisy gości

Księga gości

Kontakt

Porady

Lotowanie młodymi

Żywienie

Choroby

Linki

Strony oddziałów

Metody doskonalenia hodowli gołębi pocztowych

Top lista

xxx

Pogoda

Układ odpornościowy

Karmienie gołębi

Metody lotowania

Metoda Kata

Gołębie pocztowe

Pary rozpłodowe

Samczyki rozpłodowe

Samiczki rozpłodowe

Młode 2011

Moje najlepsze lotniki

Wyniki lotowe w 2011 roku

 


     
 


   


Jan Grondelaers urodził się w 1920 roku w rodzinie z pięciorgiem dzieci. W domu nigdy nikt o gołębiach nie rozmawiał, ale Jan wykazywał zainteresowanie gołębiami u sąsiada. W wieku 11 lat on bardzo się cieszył, gdy dostał szansę zbudowania małego gołębnika w ogrodzie, by trzymać jakieś gołębie.   Jako nastolatek on już próbował konkurować w lotach. Wybuch II wojny światowej jednak wszystko zniweczył.
Jan nie był jedynym sportowym zwycięzcom w rodzinie, jego brat Robert był zapalonym kolarzem. W 1948 roku Jan zrezygnował ze swoich planów by pomagać w karierze brata. Wszystko układało się pomyślnie, gdyż Robert wywalczył nawet na olimpiadzie w Helsinkach srebrny medal. W 1952 roku Jan zaczyna jeszcze raz przygodę z gołębiami, tym razem na stałe. Przez cały czas jednak wiele się uczył o sporcie gołębiarskim, by w pewnym momencie wprawić to w praktykę. Ćwiczenie i motywacja są bardzo ważne, ale klasa i jakość są aspektami decydującymi. Tymi zasadami kierował się do końca życia.
 
Pierwsze gołębie.
Jan swoje pierwsze gołębie dostał ze swego terenu, od znanego tam hodowcy Bammensa z Zwarbergu. Dominował on tam co tydzień. Posiadał on gołębia, który 50 x był w pierwszej 10 , z czego 10 x był pierwszy. Właśnie dlatego Jan poszedł do niego po gołębie. Już w 1953 r. Jan wygrał 2 i 3 nagrodę i w tym momencie narodziła się nowa gwiazda. Dostał on więcej gołębi od Duranta z Geraardsbergenu, który miał 1 narodowego gołębia z gołębnika Hektora Desmet. W 1955 r. Grondelaers miał pierwsze przykre doświadczenie, które zapamiętał do końca życia. Na bardzo trudnym locie z 1000 m/min. Fernand Kellens wygrał z Janem 6 gołębiami zanim on miał jednego. W tym momencie Jan nie próbował znaleźć usprawiedliwienia czy sekretów ale on wiedział, że miał ten człowiek lepiej niż on. Więc on zdecydował się dostać trochę tych gołębi także.
On bez wahania kupił do Opglabbeek 10 ptaków z najlepszych po cenie 500 Belgijskich franków za 1 szt. Tam też dowiedział się, że gołębie pochodzą od Geyskensa z Testelt. Znowu u Jana przyszła logiczna myśl, że Geyskens to kopalnia złota, wspaniałych, szybkich gołębi. Właśnie dlatego Grondelaers wsiadł do auta i pojechał do Testelt, by kupić inne 10 gołębi po cenie 1000 Bfr.
Następnie Geyskens wygrał 3 pierwsze konkursy w czasie 3 tygodni. Były tak dobre, że w sumie miał 17 minut wyprzedzenia. Hodowla Geyskens oparta była na gołębiach od Jacq Tourniera, Josa Van Den Boscha i Janssenów.
Przez lata Jan kupował wszystkie dobre gołębie, między innymi ptaka 59/5120155 ST.VINCENT , który wygrał 1 konkurs prowincjonalny z Angouleme i St. Vincent w jednym sezonie.
Wkrótce zauważono, że Jan miał rację, ponieważ on miał tylko wspaniałe ptaki z tego zwycięzcy. Jego syn , KLEINE 61/5126996, zdobył 1 konk. prowincjonalny z Limoges ale on też stał się ojcem GESTUIKTE 65/5111338 – 2 prowincjonalny konk. z Cahors, 4 prow. z Limoges i równocześnie ojcem ORLEANSA i ORLEANSA II.
Następnie inny Kellens, WITVEER GOEDE – 56/5013679 pół brat ST. VINCENT, dał sławnego DAX – 64/5003305, ojca DAX KLEINE 74/5260814, który był 1 w prowincji z Bourges w 1976r. Doszedł też ptak z linii SUPERCRACK 327 od Roosena. Jest zatem to faktem, że Kellens z Winterslag był bardzo ważnym w hodowli Jana Grondelaersa.
 
1957 – 1960.
Od 1957 r. wszystko szło dobrze z gołębiami Kellens i Geyskens. Jan odnosi sukcesy. To było w roku 1957, on otrzymał 8 pierwszych gołębi w locie z Tergnier przeciw 1000 gołębiom. Był już coraz pewniejszy! W tym też roku ma 2-go narodowego Asa Belgii KBDB. Już dzisiaj wiemy, że był to początek wspaniałej kariery. Najgorsza nagroda to 16 przeciw 2000 innych uczestników. To wszystko odbywało się na małym gołębniku o długości 6 m i tylko 2 przedziałach, zbudowanymi z bardzo prostych materiałów. Jan wiedział, że komfortu w gołębnikach być nie musi, byle były lepsze, fantastyczne gołębie i zdrowie.
W 1958 znowu Jan zrobił wspaniały zakup z gołębnika małych ale sławnych ludzi w Arendonk. Już wtedy Jan wiedział, że nie wszystko złoto co się świeci, więc kupił wtedy najlepszego rozpłodowca w tym czasie, mianowicie BLUE 48. Samiczka ta stała się z czasem samicą podstawową .
Od 1960 roku i dalej Grondelaers był tym, którego wyłączono z konkurencji i on mógł uczestniczyć w Opglabbeek tylko 2 gołębiami w każdym locie. Były też próby by go wykluczyć z gry całkowicie.
 
Pasja Stoces.
W tym czasie Frans Stoces był nieznany. Żył w Witerslag, w domu, który wynajął od Berta Steyfkens z Genk. Stoces był Czechem, który na życie zarabiał w kopalni węgla. W pewnym momencie zrezygnował z pracy w kopalni i stał się opiekunem gołębi u Steyfkensa, co pozwoliło mu żyć tam za darmo. Ale ponieważ gołębie nie spełniały oczekiwań, Steyfkens chciał sprzedać całą kolonię. Kiedy o tym dowiedział się Grondelaers natychmiast pomyślał, że tą drogą może uciec od wykluczeń i ograniczeń. Zdecydował więc kupić tę hodowlę wraz z usługami Stocesa. Dotychczasowe skutki jednak pozostały i zaczął przenosić swoje gołębie do Winterslag. Powstał tymczasowy tandem Stoces-Grondelaers ale ze 100% gołębiami Grondelaersa. Nie tylko w miejscu, ale i w prowincji , a także na arenie narodowej, zaczęły sięgać szczytów.
Ukazał się następny kłopot, kiedy Stoces miał okazję kupić dom w którym mieszkał. Nagle on stał się bardziej wymagającym w odniesieniu do Jana i ze względów finansowych tandem przestał istnieć. Ponieważ Frans chciał dalej hodować gołębie, pozostało 18 szt. gołębi Jana a reszta została sprzedana na publicznej aukcji w 1965 r.
Stoces zatrzymał między innymi samiczkę z Janssenów. Samiczka ta następnie z najlepszym samcem Steyfkens wydała wyścigowca LANGE. Samiczka sparowana została następnie razem z samcem od Jefa Van Hamel z Heppen . Urodziły się z tego wspaniałe gołębie! Faktycznie dobre, warto wiedzieć, że 66,74,80,99,LINKERPOOT, PROWICIAL, PHENOMENAL, BOURGSKE i wiele innych gołębi Stoces są 50% Grondelaers. BOURGESKE, którą kupił Jan stała się babcią sławnego JAARLING GOEDE.


Janssen Arendonk.
Matka tej samiczki była samiczka Janssen 55-6594934 jak już było wspomniane wcześniej. Córka BLAU 48 została kupiona przez Cretskensa z Rotem w imieniu Jana u braci Janssen w Arendonk. Według Jana BLAU 48 była najlepszą samiczką rozpłodową jaką miał kiedykolwiek. Faktycznie Bracia z Arendonk hodują najlepsze gołębie, ptaki te odnosiły sukcesy w lotach i w hodowli. To jest prawdziwy fakt, kiedy się dowiadujesz o wspaniałym gołębiu, to jest prawie zawsze z krwi Janssenów..... i to jest też w gołębniku Grondelaersa. BLAU 48 jest naprawdę wyjątkowym ptakiem hodowlanym. W gołebniku Braci Janssen są jej przodkowie BANGE 59, STIER, GELLOGER< HALVE FABRY, itd. Van Der Flaes posiadał wnuka tej samiczki z 20 pierwszymi nagrodami, KOPPE. Podstawa gołębnika u Stafa Van Reet jest wnuczką tego sławnego samca. Jan kupił syna tego ostatniego gołębia i to był sławny PRINCE. Był on prawdziwym zwycięzcą z jego 32 pierwszymi nagrodami. Jego brat DANIEL miał 57 pierwszych nagród! Układanie par swoich własnych gołębi jest sztuką, by potomstwo znowu było zwycięzcami.....
 
Chateauroux.
Także jest potrzeba opowiedzieć inną historię. Grondelaers posiadał innego samca, OUDE LICHTE 57 uchowanego w Arendonk. Ten stary samiec był bardzo miłym gołębiem. Ale wtedy inny kupiec przyszedł w imieniu Pieta de Weerda, który wiedział wszystko o tym gołębiu, i chciał go kupić. Jan nie chciał go sprzedać, ale myślał o zamianie na coś innego, w gołębnikach w Bredzie, Jan widział najlepszy materiał na długie dystanse w Belgii i Holandii, ale zainteresowanie było znikome. W końcu jednak Piet de Weerd zaproponował najlepszą samiczkę hodowlaną Eugene Mijlemansa. Jan tak był zasugerowany jej jakością, że jego samiec Janssen znalazł się w Bredzie. Napisaliśmy, że w 1965 r. Grondelaers nie byłby Grondelaersem, gdyby nie chciał wszystkiego wiedzieć o tej samiczce. Mijlemans z kolei chciał odwiedzić Opglabeek i Stoces-Grondelaers. Jan pokazał wtedy jemu tę samiczkę i stwierdził, że to jest jego najlepsza z samic. Zatem Jan kupił bardzo dobrego gołębia bez znajomości o niej całej prawdy. Została połączona z „Blauwe 48” i w 1966 r. wychowano 2 pary dzieci. I tak: kto się wtedy urodził? Światowej sławy – „Chateauroux”. To nie tylko szczęście, nawet więcej niż mógł przypuszczać Mijlemans. On wybrał sobie samczyka, którego uważał za samiczkę. Było to po myśli Jana. Okazało się , że ten mały samczyk miał w sobie dużo jakości..... Obaj zostali zaspokojeni, każdy miał coś najlepszego!
 
Hofkens.
Grandelaers coraz bardziej specjalizował się do lotów średnich z nastawieniem obsadzania lotów prowincjonalnych. Jan jednak cały czas myślał nad wzmacnianiem swego stada. Skierował się do Gusta Hofkensa z Merksplas. Dziś każdy już wie , że Jan miał wspaniałego nosa i że tam może kupić dobre gołębie. Faktycznie kupił tam kilka gołębi zanim Hofkens stał się sławnym człowiekiem.
Hodowla oparta była głównie na Janssenach. Miał Hofkens bardzo dobre układy z Fonsem Janssenem i miał dostęp do najlepszych ptaków z Arendonk.
Hofkens był w stanie zdobyć 50 pierwszych miejsc w sezonie starymi metodami. To bardzo było doceniane przez Grondelaersa. Jan bardzo nie lubił, gdy gołębie szwankowały na zdrowiu. Szukał ptaków , które nie potrzebowały sztucznych produktów czy dużo komfortu dla utrzymywania zdrowia.
Kto nie zna wspaniałej pary „Driebander” x „Theeuwes”, fenomenalnego „Geschifte” (6311120/72), „Fondman „ (6311131/72), „Kleinen”, „Bourges” ( 2 i 9 w lotach narodowych). „Driebander” był wnukiem słynnego samca „Eenoger”. W 1965r., Jan kupił parę hodowlaną „Eenoger” (6353631/56) x samiczkę Van Den Bosch z 59r. za duże pieniądze. Z pary tej Grondelaers wychował 4 młode, jeden był wyjątkowy bo jako 2 latek zdobył 14 konkursów z czego 7 x pierwszy i 4 x drugi!
Córka „Eenogera” – „Bourges” była pierwsza w prowincji i 2 w locie narodowym z 15.000 gołebiami. „Eenoger” ukazuje się 2 razy w rodowodach „Orleansa I” i „Orleansa II”. Jan kupił jeszcze od Hofkensa brata z gniazda „Kleinen”, który stał się później dziadkiem „Jaarling Goede”. Jak również samą „Bourges”, której córka była matką wspomnianych już „Orleansów I i II”. Z pary „Driebander” x „Theeuwes” Jan kupił jeszcze jedną samiczkę. Tej córka „Witem” była matką „Jaarling Goede”. I możemy tak kontynuować... wszystkiego czego Jan się dotknął, zmieniało się w złoto, które jest na pewno.
 
Płatające figle.
Jest to też pewne, że czasami Jan dokonywał sztuczek, by zdobyć gołębia którego chciał. Przykład: w 1970r. on bez zapowiedzi odwiedził gołębnik Cobuta by wybrać 2 gołębie. Cobut został bardzo zaskoczony, gdy Jan wybrał w sporej liczbie gołębi -dwóch narodowych zwycięzców. Oczywiście było sporo dyskusji przy kupnie ale tak czy inaczej samiec i samiczka zostały nowymi mieszkańcami w Opglabbeek. Jedeno było to (1 narodowy z Montauban) , która został matką „Koninginneke” – 1 narodowy konkurs z St. Vincent, ta z kolei w połączeniu z samczykiem od Van Hee (syn „Patricka”) dały plon w postaci „Limoges 78”.
Jan wiele razy wysyłał podstawionego kupca, by kupić gołębia, którego chciał dla siebie. On musiałby zapłacić wtedy wielkie pieniądze. Gra sprytna i prawdopodobna.
Inna sztuczka, której Jan używał to przedstawienie chęci kupna gołębia w obecności żony danego hodowcy. To przynosiło też dobre efekty. Jeśli Jan coś chciał, on musiał to mieć.
 
Najszybsze gołębie świata.
Właśnie to Piet de Weerd powiedział o gołębiach Reet Van Staf z Mol. I naprawdę Staf posiadał wspaniałą parę hodowlaną w latach siedemdziesiątych. Samczykiem był „Witpen Genopte 68” , samiczką była Janssenka z linii „”Halve Fabry”, a mianowicie „Blue Breeding 69”. Ta para dała między innymi „Daniela” ( przydomek po bardzo dobrym kolarzu- Danielu Willemsie), 6635973/76, był najlepszy na 57 lotach przy pięknej pogodzie i w deszcz, przy wietrze, a więc przy każdej pogodzie.
Jego brat „Prince” 6664391/72, był prawie taki dobry jak poprzednik. Zdobył 32 pierwszych nagród i kiedy on mógł wygrać był drugim bo pierwszym był brat „Daniel”.
Inny brat „Dikke Prince” (6710998/74) wygrał 28 pierwszych nagród, „Lichte Prince” – 29 zwycięstw. Grondelaers był zawsze tam , gdzie zdarzały się cuda. W pewien wieczór roku 1978 on poszedł ze swoim przyjacielem Marcelem Cretskensem z Mol , z dużymi pieniędzmi w kieszeniach, do Stafa. W tym czasie nie miał światła w swych gołębnikach i oglądali gwiazdy pojedynczo w mieszkaniu, by się im dobrze przyjrzeć. Prawie natychmiast Jan preferował „Princa”, ale nie był na sprzedaż. Więc Jan musiał zagrać w jakąś sztuczkę. „Jaką wartość przedstawia ten gołąb dla Stafa” spytał Jan. Staf odpowiedział, że myśli o sumie około 30.000 Bfr. , on nie wiedział, że Jan jest pełen sztuczek. Później , wieczorem Jan do przyjaciela powiedział: „Staf wspomniał cenę za „Princa” ale on nie chce go sprzedać do mnie”. Przyjaciel wrócił do Stafa ze słowami „ Staf choć na słowo. Myślałem, że ciebie znam......” Po dyskusji padła podwójna cena, ale wtedy do niego musisz dać też jeszcze jego siostrę. Taką sytuację przewidział Jan i oba gołębie poszły znowu do Opglabbeek, gdzie „Prins” stał się ojcem „Stuka”. „Stuka II” zdobył 5 x 1 konkurs. „Stuka” 5185502/79 wygrał 13 lotów i następnie stał się doskonałym rozpłodowcem.
Też siostra „Prinsa” była cudem hodowlanym na gołębniku Jana. Dała ona między innymi 5023706/82, który wygrał lot prowincjonalny z La Souterraine. Jan później dostał jeszcze do hodowli „Daniela” w spółce z Verheye z Mol. Tym razem „Daniel” x córka „Orleansa II” dały sławnego „Raketa” 5172250/86.
 
 Ze zbiorów Br.Herbots 
        Tłumaczenie: M. Kościelniak
 
           
           
           
 
 



 

 
 

Stronę odwiedziło : 393625 odwiedzający (1249297 wejścia)